eksildikçe saatler ömrümden
artıyor gelecek telaşım
anlattıkça bölmüşüm
umutlarımı duvarlara çarpa çarpa..
Yaktı bu gelecek telaşı.. Bilinmezlik sanırım en kötüsü. Hayattan ne istediğini ne beklediğini bilememek. İste, olur derler ya. İşte onun daha ilk aşamasını sağlayamamak.. İsteyememek! Ne isteyeceğini bilememek!
Ya da açgözlülük hepsini herşeyi istemek. Ama geleceğe k
aramsar bakmak mı, gelecek kaygısı mı bilemem ama yok hayal et dediklerinde karanlık karşıma çıkan. Nedir hayalin, ne olmak istersin dediklerinde koca bir siyahlık yine. Nasıl bulur insan kendini de biraz rahatlar bilmiyorum. O yüzden ben sanırım istemeyi istiyorum sanırım. İsteyebilmeyi! Sonra başarma gücü gelir insanın içine!
O güçle yelkene rüzgar gelir belki de yelken olmayınca, kolluklarla yüzerken insan, rüzgar sadece üşütüyor adamı.
Nerdeydi şu alet edevat çantası? Yapılacak bir yelkenim var da!
