Bir yolculuk benimkisi.. Mental bir yolculuk, bir kaybolma, bir telaş, bir huzur, bir keşif!
Hayatımın en büyük en geç kalınmış keşfi : Özdemir Asaf.. Özdemir Asaf'la tanışmak daha doğrusu sözcüklerine boyun eğmek.
Şiirin mühendisi, bir cümlede bir kitabı vermek, zıtlıklarda kendini keşfetmek, düşündürtmek ama aslında herşeyi hap gibi verebilmek.
Şiiri okuduktan sonra paralize olmak, sonra bir anda onu tanımadığın günlerin pişmanlığıyla kavrulmak. Sonra gülümsemek hiç değilse şimdi ve bundan sonra seninleyim diyebilmek. Özdemir Asaf şiiri sevebilmekten öte, şiir olabilmek.
Birçoklar kendisini "Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz." deyişiyle bilir.. Ama daha neler demiş..
kim o deme bosuna..benim, ben.oyle bir ben ki gelen kapina, bastan basa sen..
dün sabaha karşı kendimle konuştum.
ben hep kendime çıkan bir yokuştum.
yokuşun başında bir düşman vardı.
onu vurmaya gittim kendimle vuruştum.
Bir de şunu paylaşmadan olmaz..
sen kaldın, gide gide
ben gittim, kala kala
Özdemir Asaf (gerçek adıyla Halit Özdemir Arun)lı günler dilerim..
P.S: Keşfetmeyen, keşfedemeyenlere fırsat, bilenlere de bir hatırlatma olması dileğiyle..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder