9 Ağustos 2010 Pazartesi

Spor Bağımlılığı



Etrafımı sardı bu ara tüm spor bağımlıları. Yok yanlış anlaşılmasın hepsi en yakınımdaki insanlar zaten ama bu değişimleri beni çıldırtıyor...


Spor bağımlılığından kastım sürekli spor aşkıyla yanıp tutuşmak her boş anlarını sporda geçirmek, gidemedin mi pişmanlık duymak ve bununla doğru orantıda sürekli zayıflamak istemek. Farklı anlaşılmak istemem bunların hepsi dozunda yapıldığında harika, ben de normal şartlarda düzenli spora gidenlerdenim (gitmeye çalışanlardanım :)). Her neyse benim bahsettiğim insanların haftanın 5-6 günü sporda. Bu insanlar o gitmedikleri bir günde hiçbir şeye konsantre olamıyorlar. Hatta ağızlarından efsane açıklamalar dökülebiliyor.


Misal: "Ya biliyorum zararlı olduğunu da her gün gitmeyince kötü oluyorum."



Canım ciğerim kuzu sarmam madem biliyorsun ne diye gidiyorsun.. Şimdi bunu okuyan diyecek bırak sanane ne yaparsa yapsın. Ama asıl mesele bu insanların yanlarındakilerine olan kötü etkileri eh biraz da ondan bahsedeceğim ben de.




Malum yanımda bu kadar bağımlı olunca bize de etkileri olduğunu iyice kavramaya başladım. Bunları aşama aşama izlemek daha doğru aslında..


1. Aşama


Bu aşamada önce arkadaşın normalden fazla sporda vakit geçirdiği gözlenir. Her aradığınızda spordadır, ya tesadüftür der geçiştirilir ama beyine girer bir kurt böyle kemirmeye başlar. Ulan bu çocuk niye bu kadar çok spora gidiyor. Ben niye gidemiyorum, benim de gitmem lazım, yorulmamam lazım düşünceleri ilk bu evrede beyine girer.



2. Aşama


Bahsedilen arkadaşın vücudundaki aşırı değişiklikler gözlenir, hafif kıskançlıklar başlar. Allah allah bu çocuk ne ara böyle oldu denir. Bahsedilen en yakınınızdır ama bir ana değişmiştir. Neyse dersin olur böyle şeyler.. Ama en korkunç aşamada budur aslında. Çünkü vücundundaki değişimin o da farkındadır ve bunu korumak için daha fazla spora gidecektir yani kısır döngü gibidir. Gerçi daha çok gidişi vücudu güzelleştirmek yerine bozacaktır. Ama siz hala spora gitmemenin vicdan azabıyla yanıp tutuşmaya mahkumsunuzdur.



3.Aşama


Son evre.. Bu evrede daha çok spora gitmesine rağmen çok zayıflamadığını fark eden bünye (bünye sporsuzluktan çok spora alıştığı için spor etki etmemektedir) yemek yememeye başlar. Ya küçücük aperatifler ya da öğün atlamalar başlar. Ve bu süreçte ciddi kilo kaybı başlar. Önceleri fit olmak gibi gözüken bu uğraş yavaş yavaş kendini anoreksia ve spor bağımlılığına bırakır. Ama siz arkadaşınızın bu kötü gidişatını fark edemeden birlikte çıktığını yemeklerde yemek yemediği için siz de yememek için elinizden geleni yaparsınız. En küçük yemekleri seçip onun yanında "ayı gibi yiyen" olmak istemezsiniz.



Sonra birşeylerin ters gittiği fark edilir. Siz arkadaşınızın bu kötü gidişatında onu durdurmak yerine ona eşlik etmişsinizdir kıskançlıkla. Onun bu korkunç yolculuğunda yandaki koltuğa oturup izlemiş ama araba çarpmadan önce kemeri takmayı akıl edememişsinizdir.



Mantıklı spor yapmak lazım. Git paşa paşa sporuna haftada 3-4 sağlıklı beslen lafımız yok ama sınırını çizebilmeli insan..



E dikkatli olun nasihatı ve ilk mesaj içerikli yazımızdan sonra görüşmek üzere dostlar..


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder